18 sierpień 1933 roku, to data powstania Jacht Klubu Wielkopolski. Odbyło się wtedy zebranie konstytucyjne pod przewodnictwem Edmunda Bylińskiego, na którym wybrano pierwsze władze Yacht Klubu Poznańskiego. Pierwsza przystań klubowa nad jeziorem Kierskim została oficjalnie oddana do użytku 1 lipca 1934r., a uroczystość otwarcia uświetniło wiele znanych osobistości, jedną z najważniejszych był generał Mariusz Zaruski.

W 1936 roku YKW został członkiem PZŻ. Pierwsze sześć lat działalności, do wybuchu II wojny światowej, to okres budowy przystani, hangaru i portu na 100 łodzi oraz zakupu dalszego terenu. Ówczesny port miał pomosty długości 186m, szerokie na 2-5m oraz 170m umocnionych nabrzeży wzniesionych ok. 1,0m ponad poziom jeziora. Do 1939r. klub YKW stał się prężnym ośrodkiem żeglarskim stwarzającym możliwości uprawiania jachtingu, krzewienia wiedzy żeglarskiej i morskiej, gdzie równocześnie dbano również o odpowiednią atmosferę żeglarską, dobre wyszkolenie członków oraz odpowiednią formę zewnętrzną wystąpień reprezentacyjnych.

Okres wojny i okupacji pozbawił członków Klubu możliwości uprawiania żeglarstwa i rozproszył ich po całej Europie. Na bramie powieszono tablicę „Posener Seglerverband”. 

8 kwietnia 1945 roku ukonstytuował się pierwszy po wojnie Zarząd, który za najpilniejsze uznał odnalezienie i zebranie byłych członków klubu, przeprowadzenie prac remontowych na zniszczonej przystani i odzyskanie rozgrabionego sprzętu. W roku 1948 obchodzono Jubileusz 15-lecia JKW. W ciągu tych pierwszych powojennych lat przywrócono Klubowi nie tylko stan sprzed wojny, ale i poczyniono dalsze postępy w zakresie szkolenia i działalności sportowej. Odbudowa żeglarstwa odbywała się w oparciu o te same zasady organizacyjne i w większości przez tych samych ludzi, co przed 1939 rokiem.

Lata 1949-56, to okres bardzo trudny w dziejach Klubu. Ze względu na upolitycznienie reorganizację i centralizację sportu polskiego utraciliśmy samodzielność, stając się najpierw filią Yacht Klubu Polski, później oddziałem ZS „Ogniwo”, a w roku 1955 – klub został włączony do stowarzyszenia SŻZS „Sparta”.W październiku 1956, wykorzystując polityczne przemiany w kraju, powołany został komitet, który opracował projekt nowego statutu i regulaminów reaktywowanego Klubu. Już 28 stycznia 1957 roku Jacht Klub Wielkopolski został wpisany do rejestru jako trzecie z kolei stowarzyszenie i ponownie przystąpił do PZŻ.

Przez okres dwóch lat udało się przywrócić Klubowi jego właściwe miejsce w sporcie żeglarskim. Wysiłki ówczesnych władz Klubu doprowadziły do rozbudowy flotylli jachtów oraz kolejnych sukcesów sportowych.Kolejne lata, to okres inwestycji w infrastrukturę oraz rozwoju żeglarstwa regatowego i turystycznego. Powstają nowe obiekty: hangar z zapleczem, ciągi komunikacyjne, nowe, betonowe pomosty, które służą do dziś. Nawiązana zostaje współpraca z Międzynarodowymi Targami Poznańskimi, która zaowocowała między innymi rozgrywanymi przez prawie 40 lat regatami o Puchar MTP, do niedawna jeszcze największymi wiosennymi zawodami żeglarskimi w Polsce o charakterze międzynarodowym.W roku 1969 na terenie Klubu przeprowadzono I Centralną Spartakiadę Młodzieży w żeglarstwie.

Następne dziesięć lat, to ewidentny rozwój Klubu we wszystkich dziedzinach jego działania. Powiększony zostaje teren przystani, następuje rozbudowa bazy socjalnej i sportowej, ożywiają się kontakty, rozmachu nabiera żeglarstwo turystyczne i sportowe. Żywiołowo zaczął rozwijać się windsurfing i żeglarstwo lodowe. W roku 1978, roku Jubileuszu 45-lecia JKW po raz pierwszy zorganizowane zostały regaty o Srebrny Żagiel Optymista, które z czasem rozwinęły się w ogólnopolską, odbywającą się do dnia dzisiejszego imprezę dla najmłodszych żeglarzy. Przełom lat 70-tych i 80-tych oraz lata osiemdziesiąte, to pasmo pierwszych znaczących osiągnięć żeglarzy JKW na arenie międzynarodowej. Są to czasy wspaniałych wyników Bogdana Kramera, Ryszarda Skarbińskiego, Jacka Sobkowiaka, Pawła Kowalskiego, Grzegorza Myszkowskiego, Blaszków i wielu innych. W tym okresie powstaje nowy budynek hangarowo-socjalny, do grona członków Klubu dołącza grupa żeglarzy niepełnosprawnych, dla potrzeb których zostaje dostosowana infrastruktura klubu. I w tej dziedzinie jesteśmy pierwszym klubem żeglarskim w kraju.

Czasy kolejnych przemian politycznych i gospodarczych przetrwaliśmy bez większych perturbacji dzięki dalekowzroczności ówczesnych władz Klubu. Ograniczone do minimum finansowanie sportu z kasy państwa zrównoważono większym udziałem własnym członków w budżecie klubu oraz nawiązaniem kontaktów ze sponsorami. Powiew normalności w naszym życiu zaowocował również dalszymi zmianami. Dostępniejszy stał się sprzęt najwyższej klasy, możliwość częstszych wyjazdów na regaty za granicami naszego kraju pozwoliła na stały kontakt z międzynarodową czołówką żeglarzy. W miarę finansowych możliwości sukcesywnie podwyższany zostaje standard obiektów i urządzeń klubowych, pozwalając na uprawianie sportu wyczynowego i rekreacji w coraz lepszych warunkach.

Ostatnie dziesięć lat, to przede wszystkim intensywna praca z młodzieżą oraz częste powroty doświadczonych żeglarzy do sportu wyczynowego. To również okres dalszego rozwoju i rozszerzania działalności jednego z najstarszych polskich klubów żeglarskich, organizacja dziesiątek regat żeglarskich o charakterze ogólnopolskim a także wielu innych imprez na potrzeby żeglarstwa Wielkopolskiego, m. Poznania oraz społeczności klubowej.